LA JETÉE

LA JETÉE

un photo-roman de CHRIS MARKER

(1962)

ΓΕΦΥΡΑ

LÊDO IVO

A PONTE

Para que pudéssemos atravessar o rio cheio de pedras
alguém, com um machado, subio até a floresta
e mudou árvores vivas em pranchas e mourões.

O outro lado é igual a este, na terra dividida.
Mas atravessamos a ponte, e nos segue a sombra
de alguém, semelhante a nós, que pensava unir

o que as águas separam, correndo entre pedras.

LÊDO IVO

SUMMERTIME

ΜΙΚΡΟΣ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ

ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗΣ

ΟΙ ΚΟΛΙΟΙ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ

Μάρτιος με αχνή λιακάδα. Βγαίνω στο μπαλκόνι, επιφυλακτικά. Ελάχιστη κίνηση στο δρόμο - κοιτάζω τον κυρ Κυριάκο που μένει απέναντι, κάτω, στη μονοκατοικία: πήρε πάλι και φυτεύει κολιούς στην αυλή του - είναι φανατικός ψαροφάγος. Πάει στον ψαρά, διαλέγει τους κολιούς έναν έναν και τους φέρνει και τους φυτεύει με το κεφάλι προς τα κάτω, βαθιά στο χώμα. Έχει ακούσει πως κάθε πράμα είναι στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο και τους ποτίζει και τους τσαπίζει και περιμένει να 'ρθει ο Αύγουστος για να φυτρώσουνε.

Ποτέ δεν έχουνε, βέβαια, βγει - αλλά αυτός, εκεί, κάθε χρονιά, επιμένει. Τον βλέπω πάλι σήμερα το πρωί, 14 Μαρτίου 2003, που έχει λίγη λιακάδα: ιδρωμένος, σκάβει με το σκαλιστήρι βαθιές τρύπες στη σειρά. Έχει τους κολιούς καλοπλυμένους, καθαρούς, δίπλα του, σ' ένα ταψί, πάνω στο τραπεζάκι - ασημίζουν, αστράφτοντας ως εδώ. Τους παίρνει έναν έναν και τους παραχώνει προσεκτικά, με το κεφάλι τους προς τα κάτω.

Η γυναίκα του βγαίνει στην εξώπορτα φορώντας ακόμα τη νυχτικιά, και τον παρατηρεί σιωπηλά, κουνώντας το κεφάλι της με επιδοκιμασία. Φαίνεται πως για κάποια χρόνια αμφέβαλλε, αλλά τώρα είναι σίγουρη πως ο άντρας της έχει δίκιο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗΣ

Απο το βιβλίο ΕΠΙ ΨΥΛΛΟΥ ΚΡΕΜΑΜΕΝΟΣ, εκδ. Κέδρος, 2003

Ο ΔΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΝΤΑΛΙ

ΖΩΗ ΖΩΗ

ΓΙΩΡΓΟΣ Β. ΜΑΚΡΗΣ

ΒΙΑΘΑΝΑΤΟΣ ή ΧΡΟΝΟΝΟΣ

Τρελή ζωή

Σκληρή ζωή

Ζωή με τον πατέρα

Σκατοζωή

Ζωή πεζή

Μεγάλη ζωή

Περιπετειώδης ζωή

Χαμοζωή

Ζωή νά' χεις

Ζωή Καρέλλη

Μοναχική ζωή

Ερωτική ζωή

Στερημένη ζωή

Ζωή παράξενη

Πολεμική ζωή

Ζωίτσα Κουρούκλη

Κρυφή ζωή

Εμπορική ζωή

Ζωή χαμένη

Κενή ζωή

Ηρωική ζωή

Ανθρώπινη ζωή

Συζυγική ζωή

Νόημα της ζωής

Βρεφική ζωή

Ζωή χωρίς νόημα

Αστική ζωή

Ζωή στο Μεξικό

Φιλοσοφική ζωή

Φυσική ζωή

Βασιλική ζωή

Ζωή και Τέχνη

Κλεμμένη ζωή

Ζωή στο διάστημα

Ζωή ονειρώδης

Κοινωνική ζωή

Ζωή θρησκευτική

Καθημερινή ζωή

Ξένος στη ζωή

Κινηματογραφική ζωή

Δημοκρατική ζωή

Εγκληματική ζωή

Ζωή σ' εσάς

Εύθυμη ζωή

Πνευματική ζωή

Λανθασμένη ζωή

Μεθυσμένη ζωή

Ζωή χαώδης

Αθλητική ζωή

Ποιητική ζωή

Ζωή μαλακισμένη

Ζωή ζωεμπόρου

Διπλή ζωή

Ψυχική ζωή

Έκλυτος βίος

Καθιστική ζωή

Ζωή εμποδισμένη

Ζωή θανάτου

Ζωή Καραβίδα

Ζωή βασανισμένη

Ένοχη ζωή

Σεξουαλική ζωή

Πεθαμένη ζωή

Πολιτική ζωή

Γλυκιά ζωή

Τυχοδιωκτική ζωή

Σκυλίσια ζωή

Στρατιωτική ζωή

Χριστιανική ζωή

Ζωή του αυτόχειρος

Οργιαστική ζωή

Ζωή και επιστήμη

Ζωή και κότα

Ζωή ζωώδης

Ζωηρή ζωή

Επαναστατική ζωή

Θλιβερή ζωή

Ζ ω ή ε ί ν ' α υ τ ή ;

ΓΙΩΡΓΟΣ Β. ΜΑΚΡΗΣ (1923-1968)

ΠΕΡΙ ΗΡΩΩΝ...

¡Oh, dioses de la noche, de la melancolía y del suicidio!
¡Oh, dioses de las ratas y de las cavernas, de los murciélagos, de las cucarachas!
¡Oh, violentos, inescrutables dioses del sueño y de la muerte
¡Oh, dioses de las tinieblas, del incesto y del crimen!

ERNESTO SÁBATO, Sobre héroes y tumbas

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

η ZIZI JEANMAIRE



η MARIANNE FAITHFULL



και η ΔΙΕΘΝΗΣ

GONZALO ROJAS, Poeta Chileno

GONZALO ROJAS

(20/12/1917 - 25/4/2011)

CARTA DEL SUICIDA

Juro que esta mujer me ha partido los sesos,
Por que ella sale y entra como una bala loca,
Y abre mis parietales y nunca cicatriza,
Así sople el verano o el invierno,
Así viva feliz sentado sobre el triunfo
Y el estomago lleno, como un cóndor saciado,
Así padezca el látigo del hambre, así me acueste
O me levante, y me hunda de cabeza en el día
Como una piedra bajo la corriente cambiante.
Así toque mi cítara para engañarme, así
Se habrá una puerta y entren diez mujeres desnudas,
Marcadas sus espaldas con mi letra, y se arrojen
Unas sobre otras hasta consumirse.
Juro que ella perdura porque ella sale y entra
Como una bala loca,
Me sigue a donde voy y me sirve de hada.
me besa con lujuria
tratando de escaparse de la muerte,
y, cuando caigo al sueño, se hospeda en mi columna
vertebral, y me grita pidiéndome socorro,
me arrebata a los cielos, como un cóndor sin madre
empollado en la muerte.

GONZALO ROJAS

25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1974, Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΓΑΡΙΦΑΛΩΝ

25 ABRIL 1974 - PORTUGAL

Revolução dos Cravos

ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

CHRIS MAGADZA

STATIONS OF THE CROSS

Five o’clock
Is wake up time,
Time to peel away
The leech-like rags
Of blanket
That suck away the warmth
All night –
Time to drink cold water
And fear the breaking dawn.

At six o’clock
We board the bus
And journey
To Pilate’s gates.

Seven is time to be counted,
And owned;
Time to head the warning Sjamboek.

And at mid-gut hour
When the managers lunch
And wine,
We blow our noses
Bare hands
Beneath the scaffolding,
Soothe the bruised scars
And wipe the hate
From our brow.

At five o’clock
We return to Gethsemane;
For this crucifixion
Is never completed,
Lest no more gold flows
From the graves at Golgotha.

CHRIS MAGADZA (Zimbabwe, b.1939)

ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ (1922-2011)

ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΤΑΛΟΝΙ ΤΟΥ

του ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ

με τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ JÚLIO POMAR

ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ SIDNEY BECHET

ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥΛΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

ΑΛΕΚΟΣ ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ

ΕΙΚΟΣΙ ΠΑΙΔΙΑ

Μέσα στα σπλάχνα μου είκοσι μωρά στριφογυρίζουν

κλαίνε όλα μαζί τί μου ζητάνε;

Μες στο δωμάτιο είκοσι παιδιά είκοσι πουλιά δίχως

να κάνω τίποτα μεγάλωσαν πετούν

Μες στο συρτάρι μου είκοσι τραγούδια γέρασαν

γλιστρούν απ' το χαρτί και δεν τ' αναγνωρίζω

ΑΛΕΚΟΣ ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ

Απο τη συλλογή Ή ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ; , εκδ. Φαρφουλάς, 2010