NORGE
SUR LA POINTE
Tu crois que c' est gai de vivre nu,
Tout nu sur la pointe d' une aiguille
Avec tout ce vide autour de soi,
Avec tout ce creux dans les poumons,
Tout nu sur la pointe d' un aiguille
Sans un grain de sable pour s' asseoir
Et sans un nuage pour dormir,
Sans une chanson dans les oreilles
Tout nu sur la pointe d' une aiguille
Avec tout ce froid, ce froid, ce froid
Et ce ciel muet sur les épaules,
Tu crois que c' est gai de vivre mort
Dans l' abîme d' être et ne pas être,
Debout sur la pointe d' une aiguille?
_____________________
ΣΤΗ ΜΥΤΗ
Θαρρείς πως χαίρεται κανείς να ζει γυμνός
Ολόγυμνος στη μύτη μιάς βελόνας
Μ' όλο τούτο το κενό γύρω του,
Μ' όλο τούτο το άδειο μες στα στήθια,
Ολόγυμνος στη μύτη μιας βελόνας
Χωρίς έναν κόκκο άμμου για να καθίσει
Και χωρίς ένα σύννεφο να κοιμηθεί,
Χωρίς ένα τραγούδι στ' αυτιά
Ολόγυμνος στη μύτη μιάς βελόνας
Μ' όλο τούτο το κρύο, τούτο το κρύο, τούτο το κρύο
Και το βουβό ουρανό στις πλάτες,
Θαρρείς πως χαίρεται κανείς να ζει νεκρός
Στην άβυσσο της ύπαρξης και της ανυπαρξίας
Ορθός στη μύτη μιάς βελόνας;
NORGE (1899-1990)
Μετάφραση Σωτήρης Γ. Τσαμπηράς
Απο την ανθολογία ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ
Εκδ. Πρόσπερος, 1991