lundi 19 janvier 2009

Η ΖΩΗ


ΑΛΙΝΑ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ

ΘΕΩΡΗΜΑ

Η ζωή έχει έθιμα. Έχει άροτρα, θυμό. Άγριες φυλές μαζεύονται στις όχθες. Χώνουν τα χέρια τους στο χώμα και ελπίζουνε. Φτιάχνουν πιρόγες που ονομάζονται Η Μνήμη. Κορίτσια σφίγγουνε στο σώμα τους παιδιά. Κροκόδειλοι κοιμούνται μες στη λάσπη. Θαμβωτικές μανόλιες ανατέλλουνε. Γεμίζουνε γαβάθες μαύρο αίμα.

Εμείς δεν είμαστε ζωή. Η ζωή έχει νόημα.
Ο νους μου είναι ένα στιλπνό μαρτύριο.


ΑΛΙΝΑ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ
Απο τη συλλογή ΑΦΟΣΙΩΣΗ, εκδ. Πατάκη, 2005


4 commentaires:

melen a dit…

Θέατρο μέσα στην ίδια την καρδιά της ζωής.

Μια, πριγκίπισσα στα σίγουρα, έβγαινε χαμογελαστή από τον τοίχο, μέσα στο σπίτι που το περιέβαλλε ένας εξαίσιος ουρανός. Τα διαλεχτά φρούτα βρίσκονταν πάνω σ' ένα τραπέζι, αναπαριστώντας πουλιά. Ο φωτισμός ήταν κατανοητός, παρά την ύπαρξη κάποιων ίσκιων χωρίς λόγο και την έλλειψη βάθους πίσω από τις ανοιχτές πόρτες. Το σύνολο διέθετε μια κίνηση χάρη στις αναλογίες του.
Τώρα η πριγκίπισσα τρέχει, αμαζόνα δίχως ίλιγγο, σε απέραντες πεδιάδες, αναζητώντας μυστηριώδεις αποδείξεις. Χρησιμοποιεί τις σκέψεις και τις πράξεις ενός ατέλειωτου πλήθους προσώπων. Υπερπηδάει ποιητικά εμπόδια: Τη βαλίτσα, τον ουρανό*τον σουγιά* το φύλλο* τον σπόγκο, τον σπόγγο.

*απουσιάζει άνω τελεία.

Distances, No 1, Φεβρουάριος 1928
Rene Magritte
Tα κείμενα
εκδ. Οδυσσέας

Σας χαιρετώ και σας ασπάζομαι

Lapsus digiti a dit…

@melen & locus solus:

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ: Το φόρεμα της πριγκίπισσας να γράφει στην ούγια Dada.

Κατά τα:

ένα= βαλίτσα
προοίμιο=σαρδανάπαλος
πανταλόνι= νερό
γυναίκα= γυναίκες

Εισηγούμεθα:
άνω τελεία = κάτοικος άνω Βούλας

Και συμπληρώνουμε:

"Το να κοιμάσαι πάνω σ' ένα ξυράφι και πάνω στους ψύλλους που βρίσκονται σε οργασμό -το να ταξιδεύεις μέσα στο βαρόμετρο- το να κατουράς σαν φυσίγγι- το να κάνεις γκάφες, να είσαι ηλίθιος, και να δέχεσαι καταιγισμούς άγιων στιγμών- το να νικιέσαι και το να 'σαι πάντα τελευταίος- το να φωνάζεις το αντίθετο απ' αυτό που λέει ο άλλος- το να είσαι το γραφείο συντάξεως και το λουτρό του Θεού, ο οποίος κάνει από ένα μπάνιο μέσα μας κάθε μέρα παρέα με τον βοθροκαθαριστή - ιδού η ΖΩΗ των ντανταϊστών".

(από τα "Μανιφέστα του Ντανταϊσμού", XIV, εκδ. Αιγόκερως, σελ.68)

Anonyme a dit…

μετά,
μάτωνει τ' οροπέδιο
αφροδίτη μου

LOCUS SOLUS a dit…

@ melen
@ lapsus digiti
@ anonyme

Τρείς καλημέρες και στις τρεις σας. Ο οίστρος σας αμείωτος! Thank you!