lundi 16 février 2009

ΣΤΗΝ ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΛΑΓΟΥ



ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΟΝΤΖΑΚΟΣ

ΣΤΗΝ ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΛΑΓΟΥ

Και πενθώ για να δω
σκοτάδι γύρω.

Στην τρύπα βαθιά του
λαγού ξημερώματα.

Γρανάζια σπασμένα το φως στο γκαζόν
καρέ φυλλωσιάς και πιο εδώ
απ' την καρδιά του κελαηδεί
ως του φωταγωγού την πλάτη.

Την κοιλιά της αράχνης
του αρουραίου το σπίτι
τα παιδιά των πουλιών
που του βγάλαν τα μάτια.


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΟΝΤΖΑΚΟΣ
Απο τη συλλογή Η ΚΙΡΚΗ ΞΑΦΝΙΚΑ, εκδ. Μεταίχμιο, 2003


5 commentaires:

lapsus digiti a dit…

Δε μας τάζετε μόνο λαγούς, (που βγάζετε αφειδώς απ' το καπέλο σας) αλλά μας βγάζετε κι απ' τα λογοτεχνικά λαγούμια...
Παραλλάσσοντας αυτό που έχει πει ο Stevens, θα λέγαμε ότι ένα ποίημα είναι ένας λαγός που κρύβεται στους θάμνους!

Υποκλινόμεθα!

melen a dit…
Ce commentaire a été supprimé par l'auteur.
melen a dit…

βγήκε ο λαγός απ το καπέλο ενώ εξακολουθούσε να κρύβεται πίσω απ τους θάμνους
και προς στιγμήν μπερδεύτηκα

μισή σιωπή ειπωμένη

λαγοδαίτης -αντίλαγος a dit…

Με το καρότο -εν είδει πούρου- μονίμως σφηνωμένο στα δόντια του, γίνεται να μη τα "μασάει" ο λαγός;! Χνουδωτή Πυθία!

Υ.Γ. Μην ξεχνάμε και την ετυμολογία του λαγός> λαγωός + ους= αυτός που έχει τρυφερά αυτιά...

λαγοδαίτης -αντίλαγος a dit…

Ουπς! λαγωός < λάγος+ους. Πέσαμε μόνοι μας στην τρύπα ενός αυτιού!